Perenverkoop in Burgh
Van
iepenhout naar stoofperen
In
1874 werden de eerste perenbomen geplant in Burgh; handperen en stoofperen.
“Enkele leden verwachten daarvan vele moeilijkheden door onveiligheid der
vruchten op den openbaren weg, doch het meerendeel der leden meent dat genoemde
bezwaar niet die kwade gevolgen zal hebben, welke men koestert,” meldden de
notulen van de gemeenteraad. Eerder, in 1831 en 1870, veilde de arme gemeente
Burgh de olmen (iepen) die er toen stonden en haalde daarmee honderden guldens
binnen voor de gemeentebegroting. Hout was belangrijk in die tijd en veel geld
waard. De perenbomen werden aangeplant om daarmee nóg meer geld binnen te
halen.
Ieder
jaar op de derde zaterdag in september verzamelt zich om klokslag half tien een
bont gezelschap voor Slagerij Poldermans in Burgh. Stoofperenjagers, de
veilingmeester, de verantwoordelijk wethouder en een groep belangstellenden. De
wethouder leest de voorwaarden uit het verre verleden voor.
‘De
koper is aansprakelijk voor alle schaden welke mochten ontstaan bij het plukken
van het fruit, toegebracht aan derden,’ is voorwaarde 1. Hilariteit onder het
publiek. Onder leiding van de veilingmeester trekt het gezelschap vervolgens
door Burgh, vanaf de Burghse Ring en de Hogeweg. Het kwitantieboekje gaat mee,
want er moet meteen contact afgerekend worden, aldus voorwaarde 2.
Na
het voorlezen van de voorwaarden begint het bieden. De veilingmeester regeert
met straffe hand. Eén verkeerde beweging en je hebt, (soms zonder het te weten)
het hoogste bod uitgebracht en dus trotse ‘eigenaar’ voor een dag van een
perenboom.
De meeste bieders weten van te voren op welke boom ze gaan bieden.
De
perenbomen worden namelijk in de week voor de veiling genummerd. Naast Saint Rémy
zijn er Gieser Wildemans en de Winterrietpeer.
De
veilingmeester bedenkt van te voren hoeveel kavels stoofperenbomen, oftewel
‘koopjes’, hij ter veiling aan gaat bieden. Bijna aan het eind gekomen wordt
er traditioneel koffie gedronken onder het afdak van Slagerij Poldermans. Daarna
volgt het laatste stukje van de Kerkstraat. Na het laatste ‘koopje’ wordt
het geld geteld. Aan welk doel de opbrengst besteed wordt, maakt het bestuur
later bekend.
< Stichting Westerschouwen Kultureel >< © swk0207> webmaster