Jantje
de Prentenknipper’ 1798-1870
In de vorige
eeuw zwierf een misvormd mannetje langs de deuren. Hij droeg een platte pet van
glanzende zijde, met lintjes, een klein knoopje en een glimmende klep en sprak
met een Zuid-Bevelandse tongval.
Voor een
paar centen verkocht hij zijn zelfgemaakte bijbelprentjes. Zo nu en dan
verschafte een landbouwer hem onderdak. Jan sliep dan in de schuur en mocht aan
de keukentafel aanschuiven. In ruil maakte hij dan een hofstedeprent, met rondom
de boerderij afbeeldingen van het werk op het land. Jan zwierf op Zuid-Beveland
en op Walcheren, door Zeeuws-Vlaanderen en Tholen. Zijn bijbel- en
boerderijprenten worden nu nog door particulieren bewaard en een deel vond z’n
weg naar musea.
In de
Nederlandse volkskunst valt het werk van Jan de Prentenknipper op door zijn
bekoorlijke naïviteit en allure. De prenten zijn kinderlijk eenvoudig maar met
een grote zeggingskracht. In de loop der jaren heeft menigeen geprobeerd hem in
stijl na te bootsen, maar zonder succes; de imitaties zijn hekenbaar als flauwe
aftreksels.
Wie was Jan?
Een eeuw na zijn rondzwervingen, kon men slechts gissen wie hij was. Men
beweerde dat hij een gevallen dominee of een rietdekker was. Ondanks alle
naspeuringen bleef het onbekend waar hij geboren was, hoe hij werkelijk heette
en wat zijn levensverhaal was. Pas in 1985 werd het mysterie ontrafeld door de
vondst van een overlijdensadvertentie uit 1870 in het Volksdagblad Goes. Jan de
Prentenknipper was Jan Huiszoon, geboren in Colijnsplaat in 1798 en overleden in
Goes in 1870. Na betrokken te zijn geweest bij een inbraak werd hij veroordeeld
tot twee jaar tuchthuisstraf. Daarna kwam hij terecht in Zeeuws-Vlaanderen waar
hij in de Belgische Constantia de Pree, een levensgezellin vond. Ze trouwden
niet, maar kregen wel acht kinderen, waarvan de meesten op jonge leeftijd zijn
overleden.
Deels levend van de bedeling, deels van de magere opbrengst van Jan’s knipkunst, verkeerden ze in bittere armoede. Nog maar 36 jaar oud, overleed in 1841 Constantia. Jan trouwde daarna nog driemaal met een weduwe.
< Stichting Westerschouwen Kultureel >< © swk0207> webmaster